Zachowane wydzielanie insuliny i niezależność insuliny u biorców autoprzeszczepów wyspowych ad 6

Komórki alfa były zwykle zorientowane na obwodzie, a komórki beta znajdowały się w centrum wysepek. Dyskusja
Stwierdziliśmy, że odbiorcy zaledwie 265 000 autografowanych wysepek mieli normalne stężenia glukozy w osoczu na czczo i normalne wartości hemoglobiny A1c przez okres do 7 1/2 lat po transplantacji. Jeden pacjent, który otrzymał 110 000 wysepek, był niezależny od insuliny przez ponad dwa lata, chociaż miał łagodną hiperglikemię. Dwóch pacjentów miało normalne testy tolerancji glukozy, dwóch kolejnych pacjentów miało prawidłowe 24-godzinne profile glukozy w osoczu, a wszyscy pacjenci wydzielają insulinę i peptyd C w odpowiedzi na dożylne podanie insuliny i argininy.
W przeciwieństwie do normalnego czasu wydzielania insuliny, nie było reakcji glukagonu na hipoglikemię wywołaną przez insulinę, chociaż odzyskanie poziomu glukozy było odpowiednie, prawdopodobnie dlatego, że reakcje na adrenalinę w osoczu były prawidłowe lub zwiększone. Continue reading „Zachowane wydzielanie insuliny i niezależność insuliny u biorców autoprzeszczepów wyspowych ad 6”

Zachowane wydzielanie insuliny i niezależność insuliny u biorców autoprzeszczepów wyspowych czesc 4

Wskaźniki zniknięcia glukozy przekraczały dolną granicę normy (> 1,00 procent na minutę) u dwóch pacjentów i były prawie normalne u dwóch pacjentów; u pacjenta wskaźnik wynosił normalny cztery miesiące (1,01 procent na minutę) po operacji, ale zmniejszył się po dwóch latach (0,67 procent na minutę). Odpowiedź insuliny w osoczu i odpowiedzi na peptyd C i stosunek zanikania glukozy były większe niż odpowiedzi po transplantacji u dwóch pacjentów (pacjentów 2 i 3), którzy byli badani przed i po transplantacji. Figura 2. Figura 2. Wyniki doustnego testu tolerancji glukozy i 24-godzinnego profilu glukozy po transplantacji autoprzeszczepów wyspowych. Continue reading „Zachowane wydzielanie insuliny i niezależność insuliny u biorców autoprzeszczepów wyspowych czesc 4”

Zachowane wydzielanie insuliny i niezależność insuliny u biorców autoprzeszczepów wyspowych

Złagodzenie cukrzycy przez przeszczepienie wysp trzustkowych u zwierząt wywołało entuzjazm do stosowania tej procedury u ludzi z cukrzycą. Jeśli się powiedzie, przeszczep wysp będzie korzystniejszy od przeszczepienia całej trzustki. Procedura jest krótsza i łatwiejsza, a samo użycie wysepek pozwala uniknąć problemu zewnątrzwydzielniczego drenażu prezentowanego przez allograft trzustki. Jednak istnieje tylko kilka doniesień o przejściowym udanym transplantowaniu wysepek ze zwłokami u ludzi, 2 3 4 5, a informacja o wydzielaniu hormonów przez wysepki po udanej transplantacji jest niewielka. Czy różne typy komórek wysp trzustkowych (alfa, beta, delta i polipeptyd trzustkowy) przeżywają izolację, oczyszczanie i retransplantację z równym powodzeniem. Continue reading „Zachowane wydzielanie insuliny i niezależność insuliny u biorców autoprzeszczepów wyspowych”

Dożylna immunoglobulina do zapobiegania zakażeniom szpitalnym u noworodków o małej masie urodzeniowej ad 8

Chociaż liczba zgonów związanych z infekcjami była mniejsza wśród niemowląt, które otrzymały immunoglobulinę, wymagana byłaby większa liczba pacjentów, aby wyjaśnić tę kwestię. Niemniej jednak znaczne korzyści związane były z podawaniem immunoglobuliny – w szczególności niższym ryzykiem infekcji i mniejszą liczbą dni hospitalizacji. Lassiter i in. 24 stwierdzili, że noworodki ważące mniej niż 1500 g przy narodzinach, u których rozwinęły się szpitalne posocznice, miały dłuższe hospitalizacje niż dobrane wagowo niemowlęta bez infekcji (104 . 12 vs. Continue reading „Dożylna immunoglobulina do zapobiegania zakażeniom szpitalnym u noworodków o małej masie urodzeniowej ad 8”

Zasady i praktyka radioterapii Onkologia Levitt i Tapleys technologiczne podstawy radioterapii: praktyczne zastosowania kliniczne

Radioterapia onkologiczna jest szybko rozwijającą się dziedziną medycyny, w wyniku zarówno ekscytujących nowych postępów technologicznych, jak i głównych osiągnięć w zakresie podstawowego zrozumienia i zastosowań radiobiologii. Ponad połowa wszystkich pacjentów, u których rak jest diagnozowany w Stanach Zjednoczonych każdego roku, otrzymuje radioterapię jako leczenie ostateczne lub wspomagająco w chirurgii lub chemioterapii. Postępy technologiczne i integralne zaangażowanie onkologa promieniowania w ramach zespołu leczenia raka zwiększyły zapotrzebowanie na książki takie jak Zasady i praktyka radioterapii onkologicznej i podstawy technologiczne radioterapii. Planowana publiczność tych książek jest podobna. Ich podejścia i cele, chociaż pokrywają się, są różne. Continue reading „Zasady i praktyka radioterapii Onkologia Levitt i Tapleys technologiczne podstawy radioterapii: praktyczne zastosowania kliniczne”