Semuloparyna w profilaktyce przeciwzakrzepowej u pacjentów przyjmujących chemioterapię z powodu raka AD 3

Aby skorygować ryzyko konkurencyjne (zgony z przyczyn innych niż żylna choroba zakrzepowo-zatorowa pod kątem skuteczności lub śmiertelne krwawienie z powodu bezpieczeństwa) w pierwotnych analizach skuteczności i bezpieczeństwa, zastosowano podejście polegające na kumulacji częstości przy użyciu testu dwóch próbek Graya (dwustronna alfa). poziom, 0,05) .23 Współczynniki zagrożenia i 95% przedziały ufności zostały obliczone przy użyciu modelu regresji Fine i Gray.24 Skumulowane funkcje częstości zostały oszacowane osobno dla dwóch grup badawczych przy użyciu estymatora nieparametrycznego Prentice i modelu zagrożenia specyficzne dla danej substancji, wraz z 95% przedziałami ufności. (Przedziały ufności obliczono za pomocą wzoru Keidinga i Andersona, a wariancję za pomocą metody delta). Skuteczność oceniano w podgrupach zdefiniowanych przez czynniki wpływające na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Dla każdego czynnika oceniano heterogeniczność efektu leczenia w podgrupach za pomocą testu interakcji z leczeniem za pomocą modelu regresji Fine and Grey.24 Zastosowano procedurę Simes, aby skorygować wartości interakcji P dla wielu testów.25 Dla całkowite przeżycie, porównanie między dwiema grupami terapeutycznymi przeprowadzono za pomocą dwustronnego testu logarytmicznego na poziomie istotności 0,05. Współczynnik hazardu z 95% przedziałem ufności oszacowano za pomocą modelu regresji Coxa. Modele regresji Fine and Gray zostały wygenerowane przy użyciu oprogramowania R, wersja 2.10 lub wyższa (R Development Core Team). Wszystkie inne analizy statystyczne zostały wygenerowane przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9 lub wyższa (SAS Institute).
Wyniki
Pacjenci
W sumie 3212 pacjentów poddano randomizacji w 395 ośrodkach w 47 krajach i włączono do populacji, która miała zamiar leczyć, do analizy skuteczności. Łącznie 3172 pacjentów otrzymało co najmniej jedną dawkę badanego leku i zostało uwzględnionych w analizie bezpieczeństwa (ryc. w dodatkowym dodatku, dostępnym pod adresem). Podstawowa charakterystyka pacjentów, główne czynniki ryzyka zakrzepowo-zatorowego w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, stan sprawności ECOG (Tabela w dodatkowym dodatku) i najczęstsze reżimy chemioterapii były dobrze zrównoważone między grupami. Najczęstszymi pierwotnymi nowotworami (tj. Ostatecznymi diagnozami) były rak płuc (u 36,6% pacjentów) i rak okrężnicy lub odbytnicy (w 28,9%); około dwie trzecie pacjentów miało raka przerzutowego.
Czas trwania leczenia był podobny w dwóch badanych grupach, z medianą około 3,5 miesiąca. Przyczyny nieukończenia leczenia były dobrze zrównoważone między grupami. Najczęstszymi przyczynami były zdarzenia niepożądane (15,9% i 17,5%) oraz prośba pacjenta (18,1% i 17,4%); większość próśb o zaprzestanie leczenia nie miała związku ze zdarzeniem niepożądanym.
Skuteczność skuteczności
Rysunek 1. Rycina 1. Krzywe Kaplana-Meiera dla pierwotnej skuteczności skuteczności w populacji do leczenia z założeniem, zgodnie z grupą badawczą. Pierwszorzędowym wynikiem skuteczności była kompozycja jakiejkolwiek objawowej zakrzepicy żył głębokich w kończynach dolnych lub górnych, dowolnej nie zatorowej zatorowości płucnej lub śmierci związanej z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (śmiertelna zatorowość płucna lub niewyjaśniona śmierć) występującej pomiędzy randomizacją a 3 dni po ostatnim wstrzyknięciu badany lek. Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y.
Tabela 1. Tabela 1. Wynik pierwotnej skuteczności według grupy leczenia. Pierwotny wynik skuteczności wystąpił u 20 z 1608 pacjentów (1,2%) w grupie otrzymującej semuloparynę, w porównaniu z 55 z 1604 (3,4%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka, 0,36, 95% przedział ufności [CI], 0,21 do 0,60 ; P <0,001) (rysunek 1). Semuloparyna była związana ze zmniejszeniem ryzyka wystąpienia zakrzepicy żył głębokich (iloraz szans, 0,32, 95% CI, 0,15 do 0,62) oraz śmiertelnej i nieżołądkowej zatorowości płucnej (iloraz szans, 0,41; 95% CI, 0,19 do 0,85) ( Tabela 1). Nie wykryto żadnej heterogeniczności efektu leczenia dla żadnej podgrupy określonej zgodnie z czynnikami stratyfikacji: stadium raka (P = 0,32 dla interakcji), miejsce raka (P = 0,80 dla interakcji) i region geograficzny (P = 0,53 dla interakcji). Efekt leczenia był spójny w odniesieniu do liczby podstawowych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (p = 0,84 w przypadku interakcji) (tabela 1).
Semuloparyna nie miała wpływu na całkowite przeżycie: wskaźnik śmiertelności wyniósł 43,4% w grupie otrzymującej semuloparynę, w porównaniu do 44,5% w grupie placebo (współczynnik ryzyka, 0,96, 95% CI, 0,86 do 1,06, P = 0,40). Współczynnik ryzyka dla całkowitego przeżycia wynosił 0,86 (95% CI, 0,70 do 1,05) wśród pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem i 1,00 (95% CI, 0,89 do 1,13) wśród osób z rakiem przerzutowym (p = 0,20 w przypadku interakcji).
Bezpieczeństwo
Tabela 2
[hasła pokrewne: dermatologia estetyczna, leczenie niepłodności, diabetolog ]
[podobne: tarczyca a nerwica, elektroterapia przeciwwskazania, lekarz na hemoroidy ]