Zbiorcza analiza zapotrzebowania na witaminę D dla zapobiegania złamaniom

Wyniki metaanaliz badających związek między suplementacją witaminy D a redukcją złamań były niespójne. Metody
Zebrano dane dotyczące uczestników z 11 podwójnie ślepych, randomizowanych, kontrolowanych badań doustnej suplementacji witaminą D (codziennie, co tydzień lub co 4 miesiące), z wapniem lub bez, w porównaniu z samym placebo lub wapniem u osób w wieku 65 lat lub starszy. Pierwotnymi punktami końcowymi były częstość występowania złamań stawu biodrowego i wszelkich złamań bezkręgowych zgodnie z analizami regresji Coxa, z dostosowaniem dla grupy wiekowej, płci, rodzaju mieszkania i badania. Naszym głównym celem było porównanie danych z kwartyli rzeczywistego spożycia witaminy D (w tym przestrzeganie przez każdego uczestnika leczenia i stosowanie suplementów poza protokołem badania) w grupach terapeutycznych wszystkich badań z danymi z grup kontrolnych.
Wyniki
Do badania włączono 31 022 osoby (średni wiek, 76 lat, 91% kobiety) z 1111 przypadkowymi złamaniami biodra i 3770 złamaniami bezkręgowymi. Uczestnicy, którzy zostali losowo przydzieleni do otrzymywania witaminy D, w porównaniu z osobami przypisanymi do grup kontrolnych, mieli nieistotne 10% zmniejszenie ryzyka złamania biodra (współczynnik ryzyka, 0,90, przedział ufności 95% [CI], 0,80 do 1,01) i 7% redukcja ryzyka złamania nie-kręgu (współczynnik ryzyka, 0,93, 95% CI, 0,87 do 0,99). Continue reading „Zbiorcza analiza zapotrzebowania na witaminę D dla zapobiegania złamaniom”

Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 6

Mediana liczby dni nieobecności w pracy wyniosła wśród pacjentów otrzymujących tyreotropinę alfa w porównaniu do 5 pacjentów poddawanych zabiegowi wycofania hormonu tarczycy (P = 0,17). Dyskusja
Nasze badanie odpowiada na dwa kluczowe pytania dotyczące radioterapii ablacyjnej pozostałości tarczycowych po operacji na zróżnicowany rak tarczycy: mianowicie, że skuteczność niskodawkowego jodu radioaktywnego jest podobna do radiojodu o wysokiej dawce i że skuteczność niskodawkowej aborcji radiojodem jest niezakłócone przez stosowanie tyreotropiny alfa zamiast hormonu tarczycy. Poprzednie małe badania miały sprzeczne wyniki w obu przypadkach.8,23
Wskaźniki powodzenia ablacji były podobne w przypadku radioaktywnego jodu o małej i dużej dawce z odstawieniem tyrropiny alfa lub hormonu tarczycy, w tym w podgrupach pacjentów z guzami stopnia T3 i zajęciem węzłów chłonnych. Potwierdziliśmy, że pacjenci otrzymujący małą dawkę radiojodu i tyreotropinę alfa mieli mniej wczesnych skutków ubocznych, stwierdzili, że mają znacznie lepszą jakość życia i spędzili mniej czasu w izolacji szpitalnej niż ci, którzy otrzymali wysoką dawkę w przypadku wycofania hormonu tyreotropiny alfa lub hormonu tarczycy. Zaproponowano 24 ablację ambulatoryjną w przypadku radiojodu o niskiej dawce.24-26 Pozwoliłoby to na dalsze obniżenie kosztów, a klirens nerkowy jodu-131 jest szybszy w przypadku tyreotropiny alfa niż w przypadku odstawienia hormonu tarczycy. Połączenie niskodawkowego jodu radioaktywnego i tyreotropiny alfa spowodowałoby mniej problemów związanych z ochroną przed promieniowaniem, a mniejsze narażenie na promieniowanie prawdopodobnie zmniejszy ryzyko późnego drugiego nowotworu, spełniając zasadę narażenia, która jest tak niska, jak to jest racjonalnie osiągalne (zob. Continue reading „Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 6”

Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 5

Odsetek pacjentów, u których wystąpiło jakiekolwiek niepożądane zdarzenie, wynosił 21% wśród osób otrzymujących radioaktywny jodek w małej dawce w porównaniu do 33% wśród osób otrzymujących radioizenę w dużych dawkach (p = 0,007), z częstością występowania bólu szyi (7% w porównaniu z 17%) i nudności (4% vs. 13%) faworyzujące grupę niskodawkową. Częstość zdarzeń niepożądanych była podobna w grupie leczonej tyreotropiną alfa oraz w grupie leczonej hormonem tarczycy, chociaż obserwowano tendencję do faworyzowania grupy tyreotropiny alfa (23% vs. 30%, P = 0,11). Trzy miesiące po ablacji częstość zdarzeń niepożądanych wynosiła 27% w grupie otrzymującej małą dawkę w porównaniu do 24% w grupie z dużą dawką (P = 0,55) i 27% w grupie leczonej tyreotropiną alfa w porównaniu do 24% w grupie poddanej hormonowi tarczycy wycofanie (P = 0,34). U 6 pacjentów wystąpiło ciężkie zdarzenie niepożądane, w tym jeden w grupie otrzymującej małą dawkę (złamanie kręgosłupa) i pięć w grupie z dużą dawką (wymioty krwi, ból w klatce piersiowej [u dwóch pacjentów], ból w obrębie miednicy i ostra niewydolność nerek). Continue reading „Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 5”

Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 4

Dni izolacji szpitalnej, zgodnie z dawką radiojodu. Pokazano proporcje pacjentów otrzymujących radioizonę w małej dawce (1,1 GBq) lub radiojodem o wysokiej dawce (3,7 GBq), którzy spędzili do 4 lub więcej dni w izolacji szpitalnej po ablacji (P <0,001 w teście chi-kwadrat). Pacjenci otrzymujący małą dawkę radiojodu spędzili mniej czasu w izolacji szpitalnej niż osoby otrzymujące radiojody o wysokiej dawce, z 39,6% w porównaniu do 7,1% wymagające tylko dnia w izolacji szpitalnej i 13,0% w porównaniu do 36,3% wymagające 3 dni lub więcej (P <0,001 dla oba porównania) (rysunek 1). Tabela w dodatkowym dodatku pokazuje rozkład pobytu w szpitalu w każdej z czterech grup próbnych. Odsetek pacjentów, którzy spędzili 3 dni lub więcej w izolacji szpitalnej był niższy w grupie otrzymującej tyreotropinę alfa niż w grupie, która przeszła eliminację hormonu tarczycy, niezależnie od dawki radiojodu.
Sukces ablacji
Tylko 2,3% pacjentów miało dużą resztkę (wiele ognisk lub jedno duże skupienie) na podstawie skanowania preablacyjnego, a poziom tyreoglobuliny w dniu ablacji nie był silnie skorelowany z wynikiem. Continue reading „Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 4”

Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 3

Nieprawidłowe wyniki testu immunometrycznego i testu radioimmunologicznego wśród pacjentów, którzy byli dodatni pod względem przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie (> 46 kU na litr) w teście immunometrycznym sugerowały interferencję testu, co wskazuje, że poziomy tyreoglobuliny mogą być niewiarygodne. Do oceny jakości życia pacjentów wykorzystano 36-punktową krótką formę badania stanu zdrowia (SF-36), 17 z ankietami zakończonymi w momencie zgody, w dniu ablacji przed podaniem jodu i 3 miesiące po ablacja. W dniu ablacji pacjenci wypełniali także kwestionariusz dotyczący objawów specyficznych dla raka tarczycy oraz wskaźników ekonomicznych obejmujących poprzednie 4 tygodnie. (Kwestionariusz znajduje się w dodatkowym dodatku, dostępnym pod adresem.)
Studiuj punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był wskaźnik sukcesu ablacji, który został zdefiniowany zarówno jako wynik negatywny (pobieranie <0,1% na podstawie metody obszaru zainteresowania pobranego przez łożysko tarczycy) i poziom tyreoglobuliny poniżej 2,0 ng na mililitr w 6 do 9 miesięcy.18,19 Jedno z tych kryteriów zostało użyte, jeśli drugie nie było dostępne. Poziom tyreoglobuliny w teście immunometrycznym był stosowany, gdy pacjenci byli przeciwciałem ujemnym (331 pacjentów) lub jeśli byli oni dodatnimi przeciwciałami, a wyniki testu immunometrycznego i testu radioimmunologicznego były zgodne (13 pacjentów) – innymi słowy, jeśli poziom w teście immunometrycznym wynosił mniej niż 2,0 ng na mililitr, a poziom oznaczenia radioimmunologicznego był mniejszy niż 5,0 ng na mililitr. Jedynie wynik skanowania został uwzględniony w przypadku sukcesu lub niepowodzenia ablacji u 94 pacjentów: 22 pacjentów, którzy byli dodatnimi przeciwciałami z niezgodnymi pomiarami tyreoglobuliny, 4 pacjentów o nieznanym statusie przeciwciał oraz 68 pacjentów, dla których próbka surowicy była niedostępna. Continue reading „Ablacja z radioaktywnym jodem o niskiej dawce i tyreotropiną Alfa w raku tarczycy AD 3”