Leczenie przedwczesnego porodu za pomocą agonisty beta-adrenergicznego Ritodrine cd

Poziom alfa dla istotności statystycznej został skorygowany dla wielu testów za pomocą poprawki Bonferroniego, 13 z ustawieniem alfa na 0,01. Wszystkie wartości P są dwustronne. W przypadku innych drugorzędnych wyników, w tym pomiarów zachorowalności matek i noworodków oraz statusu niemowląt w okresie obserwacji, dane analizowano opisowo z wykorzystaniem 95-procentowych przedziałów ufności dla różnic między grupami. Statystyki opisowe wykorzystano do oceny porównywalności grup przy rejestracji. Porównywane zmienne zostały porównane między grupami w celu sprawdzenia nierównowagi.
Wyniki
Rekrutacja
Spośród 4792 kobiet, które były zagrożone przedwczesnym porodem w sześciu ośrodkach w okresie badania, 2354 (49,1%) nie spełniało kryteriów kwalifikacyjnych: 25% (n = 577), ponieważ dostawa była bliska, 34% (n = 796), ponieważ spełniły kryteria wykluczenia, a pozostałe 41 procent (n = 981), ponieważ nie miały skurczów macicy lub niewystarczających skurczów.
Spośród 2438 kwalifikujących się pacjentów, 708 (29 procent) zostało zapisanych i losowo przydzielonych do grup leczonych. Wśród zakwalifikowanych kobiet, które nie zostały zapisane, lekarz odmówił udziału w 69 procentach przypadków, kobieta zmniejszyła się o 27 procent, a 4 procent zostało pominiętych przez personel badawczy. Przyczyny nieuczestniczenia udzielone przez lekarzy obejmowały zaawansowaną ciążę (43 procent), krwotok z przedsionków (25 procent), preferencje dla innej postaci tokolizy (15 procent) i nieokreślone przyczyny (17 procent). Pacjenci, którzy odmówili, zalecili brak leków (40 procent), naleganie na leczenie beta-agonistą (27 procent) lub inne przyczyny (33 procent).
Charakterystyka populacji badawczej
Spośród 708 kobiet z zagrożonym przedwczesnym porodem, 352 zostało przydzielonych do ritodryny, a 356 do otrzymywania placebo (tabela 1). Niemowlę urodzone przez te kobiety obejmowało 63 pary bliźniąt, w sumie 771 niemowląt (380 urodzonych przez kobiety w grupie rytodrynowej i 391 kobiet w grupie placebo). Średni wiek matek był podobny w obu grupach. Mediana wieku ciążowego w momencie włączenia do obu grup wynosiła 31 tygodni. Odsetek kobiet kończących leczenie glikokortykoidami wynosił 34,6 procent w grupie rytodrynowej i 36,0 procent w grupie placebo.
Leczenie
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka leczenia w grupach Ritodrine i Placebo. Wśród zakwalifikowanych kobiet pięć (0,7%) nie otrzymało terapii dożylnej z powodu gwałtownego postępu porodu (tabela 2). W obu grupach wczesne zakończenie terapii dożylnej nastąpiło głównie z powodu postępującego poszerzenia szyjki macicy, nieuchronnego porodu lub matek ubocznych. Leczenie doustne najczęściej kończyło się z powodu nieuchronnego porodu lub działań niepożądanych. Wszyscy włączeni pacjenci zostali włączeni do analizy.
Wyniki
Opóźnienie dostawy i masa urodzeniowa
Tabela 3. Tabela 3. Długość czasu między losowaniem a dostawą a częstotliwością porodu przedwczesnego. Odsetek kobiet, które dostarczyły w ciągu 24 godzin i w ciągu 48 godzin, był niższy w grupie rytodrynowej (P <0,001) (Tabela 3). Chociaż nie było znaczącej różnicy między grupami w proporcji, które dostarczyły przed 32 tygodniem ciąży, nie było różnicy w proporcji, która dostarczyła przed 37 tygodniem [hasła pokrewne: poradnia rehabilitacyjna bydgoszcz, olx ostrow maz, osrodki leczenia alkoholizmu ]