Jelitowy mikrobiologiczny metabolizm fosfatydylocholiny i ryzyko sercowo-naczyniowe AD 4

Charakterystyka wyjściowa uczestników badania kliniczno-wynikowego, według stanu w odniesieniu do poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych po 3 latach. Wyjściową charakterystykę 4007 uczestników badania kliniczno-wyników przedstawiono w Tabeli 1, w zależności od tego, czy podczas 3-letniej obserwacji wystąpiło istotne niekorzystne wydarzenie sercowo-naczyniowe. Średni wiek uczestników wynosił 63 lata, a dwie trzecie stanowili mężczyźni; częstość występowania czynników ryzyka sercowo-naczyniowego była wysoka, a wielu uczestników miało co najmniej jedną chorobę wieńcową. Uczestnicy, którzy doświadczyli poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych podczas 3-letnich obserwacji, mieli wyższe profile ryzyka na początku badania niż osoby bez zdarzeń, w tym starszy wiek, wyższy poziom glukozy na czczo i wyższe wskaźniki cukrzycy, nadciśnienia i wcześniejszego zawału mięśnia sercowego. Tabela 2. Tabela 2. Ryzyko wystąpienia poważnego niekorzystnego zdarzenia sercowo-naczyniowego po 3 latach, zgodnie z kwartylem poziomu TMAO. Uczestnicy, u których wystąpiły ciężkie niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe, mieli również wyższy wyjściowy poziom TMAO w porównaniu z tymi, którzy nie mieli zdarzeń sercowo-naczyniowych (mediana, 5,0 ?M [odstęp międzykwartylowy, 3,0 do 8,8] wobec 3,5 ?M [odstęp międzykwartylowy, 2,4 do 5,9] ; P <0,001) (tabela 1). W porównaniu z uczestnikami najniższego kwartylu poziomów TMAO, osoby w najwyższym kwartylu miały znacznie zwiększone ryzyko wystąpienia zdarzenia (współczynnik ryzyka, 2,54, przedział ufności 95% [CI], 1,96 do 3,28, P <0,001) (tabela 2) ).
Rycina 2. Rycina 2. Szacunki Kaplan-Meier z głównych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, według kwartału poziomu TMAO. Dane przedstawiono dla 4007 uczestników badania klinicznego. Wartość P odnosi się do wszystkich porównań.
Po skorygowaniu o tradycyjne czynniki ryzyka i inne wyjściowe zmienne towarzyszące, podwyższone poziomy TMAO w osoczu pozostały istotnym czynnikiem ryzyka wystąpienia poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (Tabela 2). Zaobserwowaliśmy stopniowy wzrost ryzyka wraz ze wzrostem poziomu TMAO, co ilustruje analiza Kaplana-Meiera przedstawiona na rycinie 2. Podobny stopniowy wzrost ryzyka zaobserwowano, gdy poziomy TMAO były analizowane jako zmienna ciągła z przyrostem SD ( nieskorygowany współczynnik ryzyka, 1,40 [95% CI, 1,29 do 1,51, P <0,001], skorygowany współczynnik ryzyka, 1,30 [95% CI, 1,20 do 1,41, P <0,001]).
W przypadku osobnej analizy składników niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych podwyższone poziomy TMAO pozostawały w znacznym stopniu związane ze zwiększonym ryzykiem zgonu (współczynnik ryzyka 3,37; 95% CI, 2,39-4,75; P <0,001) oraz niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego lub udar (współczynnik ryzyka, 2,13; 95% CI, 1,48 do 3,05; P <0,001). Włączenie TMAO jako współzmiennej spowodowało znaczną poprawę oceny ryzyka w porównaniu z tradycyjnymi czynnikami ryzyka (poprawa przeklasyfikowania netto, 8,6% [P <0,001], poprawa zintegrowanej dyskryminacji, 9,2% [P <0,001], statystyki C, 68,3% vs. 66,4% [P = 0,01]). W oddzielnej analizie wykluczyliśmy wszystkich uczestników, którzy przeszli rewaskularyzację w ciągu 30 dni po przyjęciu do badania. W tych subkohortach 3475 uczestników TMAO pozostało w znacznym stopniu związane z ryzykiem wystąpienia poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (nieskorygowany współczynnik ryzyka dla najwyższego kwartyl vs. najniższy kwartyl, 2,47 [95% CI, 1,87 do 3,27], P <0,001).
Ryzyko sercowo-naczyniowe w podgrupach niskiego ryzyka
Wartość prognostyczna podwyższonego stężenia TMAO w osoczu dla ryzyka sercowo-naczyniowego pozostawała istotna w różnych podgrupach związanych ze zmniejszonym ogólnym ryzykiem wystąpienia poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (ryc. S3 w Dodatku uzupełniającym). Te podgrupy obejmowały młodszych uczestników (<65 lat), kobiety i uczestników, którzy nie mieli znanej historii choroby wieńcowej lub równoważników ryzyka choroby wieńcowej, mieli niski poziom lipidów i apolipoprotein, mieli normalne ciśnienie krwi, nie palili, i miał niski poziom innych znanych markerów ryzyka, takich jak białko C-reaktywne, mieloperoksydaza i liczba białych krwinek.
Dyskusja
Badania na myszach wolnych od zarazków i przekrojowych badaniach klinicznych u ludzi zasugerowały rolę mikroflory jelitowej w patogenezie miażdżycy u pacjentów z dietą bogatą w fosfatydylocholinę (z głównymi źródłami, w tym jajami, wątrobą, wołowiną i wieprzowiną) do powstawanie metabolitu – trimetyloaminy i konwersja do TMAO. [7] W naszym badaniu opisano wytwarzanie proatomogennego metabolitu TMAO z dietetycznej fosfatydylocholiny za pomocą badań nad karmieniem stabilnym izotopem. Następnie odkryliśmy rolę mikroflory jelitowej w wytwarzaniu TMAO poprzez jej supresję za pomocą doustnych antybiotyków o szerokim spektrum działania, a następnie ponowną akwizy
[podobne: stomatologia katowice, laryngolog wrocław, centrum stomatologiczne ]
[patrz też: dieta pudełkowa menu, osrodki leczenia alkoholizmu, metoda opcji autyzm ]