Badanie kontrolowane placebo monoterapii tofacitinibem w reumatoidalnym zapaleniu stawów AD 4

Liczbę pacjentów poddanych randomizacji podano według krajów w Tabeli 1S Dodatku Uzupełniającego. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. Wyjściowa charakterystyka była podobna wśród grup leczonych (tabela 1). Średni wiek pacjentów wahał się od 49,7 do 52,4 lat; średni czas trwania reumatoidalnego zapalenia stawów wynosił od 7,7 do 8,6 lat. W sumie 67,0% pacjentów było białych, a 86,6% stanowiły kobiety.
Skuteczność
Przemyślane analizy
Rysunek 1. Rysunek 1. Podstawowe analizy skuteczności. Odsetek pacjentów, u których uzyskano co najmniej 20% poprawę w skali American College of Rheumatology (ACR 20) przedstawiono w panelu A; najmniejsza kwadratowa średnia zmiana od wartości bazowej wyniku w Kwestionowanym wskaźniku niepełnosprawności – wskaźnik niepełnosprawności (HAQ-DI) (w którym wyniki wahają się od 0 do 3, z wyższymi punktami wskazującymi na większą niepełnosprawność) jest pokazana w panelu B; oraz odsetek pacjentów z wynikiem mniejszym niż 2,6 na Wynik aktywności choroby dla 28-połączonych zliczeń, w oparciu o wskaźnik sedymentacji erytrocytów (DAS28-4 [ESR], w którym wyniki mieszczą się w zakresie od 0 do 9,4, przy czym wyższe wyniki wskazują większa aktywność choroby), pokazano w panelu C. Analizy przeprowadzono w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć (wszyscy pacjenci poddani randomizacji i którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku). Przerywana linia pionowa w 3-miesięcznym oznaczeniu we wszystkich trzech panelach pokazuje czas, w którym wszyscy pacjenci w grupie placebo zostali przełączeni na tofacitinib (dawka 5 mg lub 10 mg). Przerywana linia pozioma w panelu B przedstawia minimalną klinicznie istotną różnicę wynoszącą -0,22 punktu za wynik HAQ-DI. W panelu A, P <0,001 dla porównania dawek 5 mg i 10 mg tofacitinibu z placebo po 2 tygodniach i po 1, 2 i 3 miesiącach; w panelu B, P <0,001 dla porównania dwóch dawek tofacitinibu z placebo w 2 tygodnie oraz w 1, 2 i 3 miesiącu, z wyjątkiem P = 0,004 dla porównania dawki 5 mg tofacitinibu z placebo w 2. tygodnie. I słupki wskazują błędy standardowe.
W 3. miesiącu, łącznie 59,8% pacjentów w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 5 mg i 65,7% w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 10 mg, w porównaniu z 26,7% w grupach otrzymujących placebo, spełniło kryteria odpowiedzi ACR 20 ( P <0,001 dla obu porównań). Odpowiadający odsetek pacjentów, którzy spełnili kryteria odpowiedzi ACR 50 w 3 miesiącu, wynosił 31,1% i 36,8% w porównaniu z 12,5% (p <0,001 dla obu porównań), a odsetki pacjentów, którzy spełnili kryteria odpowiedzi ACR 70 15,4% i 20,3% wobec 5,8% (p = 0,003 i p <0,001 dla porównania dawki 5 mg i dawki 10 mg tofacitinibu, odpowiednio, z placebo). Istotne zwiększenie częstości odpowiedzi ACR 20, ACR 50 i ACR 70 po podaniu dawki 10 mg tofacitinibu w porównaniu z placebo obserwowano do 2. tygodnia (odpowiednio p <0,001, p = 0,002 i p <0,001) ( Ryc. i ryc. 3S w dodatkowym dodatku).
Znaczącą poprawę funkcji fizycznych zaobserwowano do 2. tygodnia. W 3. miesiącu średnie zmiany najmniejszych kwadratów w zakresie od wartości wyjściowej w punktach HAQ-DI wynosiły -0,50 punktu przy dawce 5 mg tofacitinibu i -0,57 punktu przy dawce 10 mg. tofacitinibu w porównaniu z -0,19 punktami dla placebo (p <0,001 dla obu porównań); ponadto średnie zmiany najmniejszych kwadratów były istotne w obu dawkach w porównaniu z placebo podczas wszystkich wizyt do 3 miesiąca (5 mg tofacitinib: P = 0,004 w 2. tygodniu, P <0,001 przy wszystkich innych wizytach; 10 mg dawka tofacitinibu: p <0,001 przy wszystkich wizytach) i nadal poprawiała się do końca badania (ryc. 1). Chociaż minimalna klinicznie istotna zmiana dla HAQ-DI wynosi 0,22 punktu, 15 to bardziej konserwatywna miara wynosząca 0,30 punktu została wybrana w celu wskazania znaczącej zmiany w HAQ-DI. Łącznie 52,9% pacjentów w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 5 mg i 55,7% w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 10 mg, w porównaniu z 31,7% w obu połączonych grupach otrzymujących placebo, miało obniżenie wyniku HAQ-DI (co wskazuje na poprawę funkcja fizyczna) co najmniej 0,30 punktu w 3 miesiącu (P <0,001 dla obu porównań). Pacjenci, którzy przeszli z placebo na tofacitinib w 3. miesiącu, mieli wskaźnik odpowiedzi ACR i wyniki HAQ-DI do 6. miesiąca, które były podobne do odpowiedzi obserwowanych u pacjentów, którzy otrzymywali tofacitinib w pierwszych 3 miesiącach.
Nie zaobserwowaliśmy znaczących korzyści z tofacitinibu w porównaniu z placebo w przypadku trzeciej pierwotnej miary wyniku. W 3. miesiącu odsetek pacjentów z DAS28-4 (ESR) poniżej 2,6 wynosił 5,6% w przypadku dawki 5 mg tofacitinibu i 8,7% w przypadku dawki 10 mg tofacitinibu w porównaniu z 4,4% w grupie placebo (P = 0,62 i P = 0,10) (Ryc. 1); w 6. miesiącu udziały w grupach tofacitinib w dawce 5 mg i 10 mg wzrosły odpowiednio do 9,8% i 14,2%
[podobne: paradontoza leczenie, stomatologia katowice, Psycholog Wrocław ]